Szynszyle nie piszczą jak małpy. Mają własne wokalizacje, w tym "cytanie" (chittering), "cwierkanie" (chirping), "kwiknięcie" (wheeking) i miękkie "mruczenie" (purring). Służą one komunikacji radości, ekscytacji, zadowolenia lub ostrzeżeń w grupach społecznych.
Choć niektóre dźwięki mogą powierzchownie przypominać pisk małpy, są one odrębne. Szynszyle nie są primatami, a ich system komunikacyjny jest unikalny dla gatunku.