Krótkogonowe szynszyły nie mają specyficznych mechanizmów obrony jak ich długogonowe kuzyni. Mimo to dzielą te strategie:
* Kąpiele w pyłku: Kluczowe zachowanie wszystkich szynszyłów. Obrywają się drobnym, pyłkowatym pyłem, by czyścić futro i pozbywać się pasożytów. Pył tworzy też warstwę izolacyjną regulującą temperaturę i barierę przed drapieżnikami.
* Zwinność i skoki: Szynszyły niezwykle zwinne, skaczą do 1,8 m wysokości. Umożliwia szybką ucieczkę.
* Zęby: Choć nie główna obrona, mocne zęby potrafią ugryźć, gdy zagrożone.
* Wokalizacja: Dźwięki: piszczenie, cwierkanie, krzyki. Ostrzegają inne szynszyły o niebezpieczeństwie.
* Chowanie: Przy drapieżniku chowają się w norach/rozłamach.
Ważne: szynszyły to ofiary, nie mają broni ani adaptacji do walki. Główna obrona: unikanie spotkań szybkimi refleksami i silnym instynktem chowania.