Żaba chóralowa pacyficzna (dawniej: żaba drzewna pacyficzna) – zachodnie USA i Brytyjska Kolumbia. Jeden z 38 tys. gatunków płazów. Larwy w wodzie, dorosłe na lądzie: lasy, łąki, góry Pacyfiku.
Opis
Ok. 5 cm. Kolory: zielony, brązowy, szary, rudawy. Szybka zmiana kolorystyki do maskowania. Ciemna "maska" na twarzy, plamy/pasy na grzbiecie. Nie palczaste stopy – napuchy do wspinania po roślinach za jedzeniem.
Siedlisko naturalne
Miasta, miasteczka, pastwiska, łąki – w krzakach i trawie. Lęgowanie: stawy, bagna, jeziora. Zima: hibernacja w blocie, pod kładkami/liśćmi (zmiennotermiczne).
Siedlisko sztuczne
Staw ok. 50 cm głębokości (naśladowanie bagna). Połowa roślin, połowa woda otwarta. Rośliny, trawy, krzaki, kamienie, kłady, naturalne krzaki – polowanie, lęgowanie, schronienie. Rośliny rodzimie (zatonowe, pływające liście) konieczne.
Pożywienie
Główne: owady i pajęczaki. Rośliny przyciągają pożywienie + tlen. Miejsce do przyczepienia jaj. 400–750 jaj rocznie na samicę. Żelatynowy klej do roślin. Słońce -> glony -> pokarm ogonowców (wykluwanie 10–12 dni).
Klimat
Chłodny, wilgotny. Gorąco/upał – gorzej. Pustynia: chowa się pod kładkami, w ciemnych miejscach. Adaptacja: gromadzą się grupami -> podnoszą wilgoć powietrza -> unikają odwodnienia i śmierci.