Adaptacje fizyczne
* Duże łapy z gęstym futrem: Naturalne śnieżne raki na śniegu i lodzie.
* Krótkie, gęste futro: Izolacja przed mrozem.
* Długie nogi: Przemieszczanie się po gęstym podrościu i głębokim śniegu.
* Ostre pazury: Wyjątkowe przyczepność przy łapaniu ofiar.
* Wybitny słuch: Wykrywanie cichych dźwięków ofiar pod śniegiem.
* Silne szczęki: Do rozerwania ciał.
Adaptacje behawioralne
* Polowanie samotne: Unikanie konkurencji o ofiary.
* Polowanie na cicho: Kamuflaż i cisza.
* Doskonały wzrok nocny.
* Adaptacje sezonowe: Zmiana kolorystyk futra z pórą roku.
Inne adaptacje
* Specyficzna dieta: Główne źródło: zając śnieżny, też gryzoń, ptaki.
* Legowiska: Schronione pod zawałami drzew lub w szczelinach skał.
* Terytorium: Ustalane by kontrolować dostęp do pożywienia i partnerów.
Fizyczne i behawioralne adaptacje rysiów czynią je wybitnie przystosowanymi do życia w tajdze.