Szczygiełki (rząd Dermaptera – „skrzydło skórne”) to 12 rodzin, ok. 1800 gatunków. Większość w tropikach, min. 25 w Ameryce Północnej. W całych USA, najczęściej na południu i południowym zachodzie – gorzej znoszą chłód.
Cechy wspólne
Do 7,5 cm (3 cale), w USA zazwyczaj do 2,5 cm. Większość everythingożercy/padlinożercy, niektóre drapieżne. Nocne. Najbardziej rozpoznawalne: kleszczopodobne szczypce na brzuchu. Samce: większe, wygięte; samice: mniejsze, proste. Żyją ok. 1 rok, 5–6 linkiec. Większość niet latająca – mają skrzydła, rzadko używają; niektórzy bez skrzydeł. Nie wpadają do uszu, mimo nazwy.
Podrząd Forficulina
Prawie wszystkie 1800 gatunków, w tym pospolity szczygiełek (Forficula auricularia) – najbardziej rozpowszechniony na świecie i w Ameryce Północnej. W domach i ogrodach. Głównie padlinożerca, ale atakuje mszyce i inne ofiary, je rośliny: koniczyna, dalie, cynie, owoce/warzywa. Szkodnik uszkadzający uprawy, ale też korzyść – zjada szkodliwsze owady (mszyce).
Podrząd Arixeniina
5 gatunków. Minuscule owady, żyją jako ektopasożyty na ssakach. Glównie Malezja i Filipiny, gospodarz: nietoperz buldog (Cheiromeles torquatus). Ślepe, bezskrzydłe.
Podrząd Hemimerina
10 gatunków. Też małe, ektopasożyty, ślepe, bezskrzydłe. Afryka. Sylwetka spłaszczona, krótkie masywne nogi. Gospodarze: gatunki wielkich szczurów.