O chrząszczach dermestydach

Chrząszcze dermestydy znane są też jako chrząszcze skórne, padlinowe lub skórzane. To owady kojarzone z rozkładem, spotykane pod martwymi i gnijącingymi zwierzętami. Zazwyczaj czarne lub matowe, sierste, długości 2–12 mm. Samice większe od samców. Dermestydy często używa się do oczyszczania mięsza ze szkieletów, zwłaszcza małych zwierząt z delikatnymi kośćmi. Naukowcy, muzea i uniwersytety hodują je, bo nie uszkadzają kości, w przeciwieństwie do szkodliwych chemikaliów – doskonała alternatywa do czyszczenia szkieletów do badań naukowych.

Cykl życia

Chrząszcze dermestydy mają cykl życia ok. 45 dni i przechodzą pełną metamorfzę: jajko -> larwa -> pupa -> imago. Dorosły chrząszcz zładaje jajka niewidoczne gołym okiem. Po kilku dniach wylęgniają się małe larwy, które natychmiast zaczynają jeść padlinę. Larwy linkują ok. 8 razy, dorastając do dojrzałości w ok. 30 dni, a to w tym stadium robią większość pracy oczyszczania szkieletów. Gdy larwy osiągną ok. 30 dni, szukają cichego miejsca do pupacji. Po 7 dniach wylatuje dorosły chrząszcz, a w ciągu kilku dni zładaje 4–5 jajek dziennie, zamykając cykl.

Dieta

Larwy i dorosłe chrząszcze dermestydy żywią się różnymi produktami zwierzęcymi: martwą cieriną i mięsem, martwymi rybami, futrami, skórzami, serem, piórami i różnymi suszonymi pokarmami. Czasem jedzą też czekoladę i inne produkty kakao. Larwy jedzą więcej niż dorosłe, ale dorosłe też jedzą. Tempo jedzenia zależy od wielkości kolonii i stosunku larw do dorosłych, ale wedle Troy's Skull Taxidermy, jego kontrolowana kolonia czasem oczyściła dwa pełne czaszki jeleni w jeden dzień.

Zastosowanie kryminalistyczne

Laboratorium Kryminalistyczne US Fish and Wildlife Service używa dermestydów do czyszczenia kości zwierząt złożonych jako dowody dla zespołów egzekwowania prawa ochrony przyrody. FWS zamraża zgłoszoną padlinę na 72 godziny, by zapobiec zainfekowaniu dermestydów inną kolonią robaków, a potem oddaje kolonii. Kolonia jest ściśle monitorowana, bo po zjedzeniu mięsa chrząszcze przejdą do pazurów, kopył i rogów, więc padlinę trzeba wyjąć na czas.

Szkodnik domowy

Choć dermestydy nie jedzą żywej cierpni i nie są szczególnie niebezpieczne, to uciążliwy szkodnik domowy. Jeśli masz inwazję, szansa jest taka, że gdzieś w okolicy jest martwa padlina. Może być trudno znaleźć – to może być szczur czy ptak. Znalezienie i usunięcie padliny usunie też robaki. Robaki same odejdą, gdy zjedzą pożywienie. Jeśli zajmujesz taksidermią lub badasz zwierzęta do celów naukowych, trzymaj je w szczelnych, najlepiej zamrożonych stanach.

Hodowla dermestydów

Przy hodowli w niewoli do czyszczenia kości, dermestydy trzyma się w pojemnikach metalowych, szklanych lub grubych plastikowych (przed ucieczką). Siedlisko: warstwa chłonnej waty lub wiórów, na niej gąbki/pianka. Wilgotne, ciemne, z wentylowaną pokrywką.