Skink niebieskojęzyczny – fakty, zachowanie, hodowla

Skinki niebieskojęzyczne (Tiliqua spp.) to popularne, łatwe w hodowli jaszczurki. Oto zbiór najważniejszych faktów.

Taksonomia i wygląd

  • Rodzaj Tiliqua – kilka gatunków i podgatunków (np. północny, wschodni, Merauke, Irian Jaya, shingleback).
  • Ciało długie, kończyny krótkie, głowa gruba, trójkątna.
  • Łuski gładkie, nakładające się. Kolorystka zależna od gatunku (brąz, szary, pomarańcz, czarny, pasma, plamy).
  • Cecha wspólna: jasnoniebieski język (ustraszanie).

Zachowanie

  • Poza sezonem rozrodczym – samotniki.
  • Wolne, spokojne, łagodne.
  • Obrona: pokazuje język, syczy, może ugryźć (silne szczęki!).

Dieta

Wszystkożerne – rośliny (liście, kwiaty, owoce) + zwierzęta (owady, ślimaki, małe gryzonie). W terrarium: zróżnicowana dieta (patrz artykuł 1018032564).

Rozmnażanie

  • Żyworodne (ovoviviparous) – samica rodzi w pełni uformowane młode (nie składa jaj).
  • Wielec: 1–20 młodych (zależnie od gatunku/wielkości matki).
  • Młode samodzielne od urodzenia.

Hodowla

  • Uznawane za najłatwiejsze duże jaszczurki w hodowli.
  • Żyją do 20 lat (rekordy 25+ lat).
  • Wymagają dużego terrarium, UVB, basingu, wilgotnej kryjówki, zróżnicowanej diety.