Wstęp
Miłośnicy i hodowcy rozróżniają rasy po rozmiarze, uszach, znakach, typie futra, kolorystyce i typie ciała. Rasy domestyczne dzielą się na 5 typów budowy: kompaktowy, komercyjny, cylindryczny, pełny łuk (full arch) i półłukowy (semi-arch).
Pozowanie wystawowe
Królik półłukowy ustawiony na wystawie wygląda jak częściowo leżący. Głowa i barki nisko na stole, ciało nie unosi się do po barków, łuk wznosi się do najwyższego punktu u pośladków, by gwałtownie spaść w stronę ogona. Na wystawach przednie nogi i skokowe (hocks) płasko na stole, przednie łapy w linii z oczami, tylne z kolanami (punktami bioder).
Kształt mandoliny
Dzięki ogólnemu kształtowi naturalnej pozycji w sylwetce, półłukowe króliki mają przydomek „króliki mandoliny”. Łuk wysoko nad pośladkami jak zaokrąglone ciało instrumentu mandoliny, ciało łagodnie spada w długą, niską linię barków i głowy – wąszy szyję „mandoliny”.
Pieterka ras
Pięć ras półłukowych: amerykańska, beveren, angielski lop, flanderski gigant, gigant cynczyli. Dla porównania: kompaktowy i komercyjny – po kilkanaście ras; pełny łuk – 6 ras; cylindryczny – tylko himalajski.
Lagodne giganty
Rasy półłukowe zazwyczaj większe i bardziej relaksowane od mniejszych kuzynów. W kategoriach wystawowych średnie–duże. Zdrowe amerykańscy i beveren: 4,1–5,4 kg (9–12 lbs) i 3,6–5,4 kg (8–12 lbs). Trzy pozostałe – giganty, często bez górnego limitu wagi na wystawach. Angielski lop min. 4,1 kg (9 lbs), flanderski gigant min. 5,9 kg (13 lbs), gigant cynczyli 5,4–7,3 kg (12–16 lbs).