Pająki bananowe występują na całym świecie: Azja, Australia, Europa, Afryka, Ameryka Płd. i Płn. Żyją ok. 12 miesięcy – w tym czasie jedzą, dojrzewają, rozmnażają, umierają. Większość gryzie przy prowokacji, ale większość to pająki nieagresywne.
Nazewnictwo
Częste nazwy: złote tkacze kółkowe (golden orb weavers), pająki pisarskie (writing spiders), gigantowe pająki drzewne (giant wood spiders). Nazwa zależy od regionu i konkretnego gatunku.
Płeć
Samice i samce wyglądają zupełnie inaczej – łatwe rozróżnienie. Samice większe: 2,5–7,5 cm (1–3 cale) długości ciała, rozpiętość nóg do 12,5 cm (5 cali). Samce: ok. 1,3 cm (0,5 cala). Samice bardziej kolorowe.
Sieci
Rozmiar sieci zależy od gatunku, ale wiele pająków bananowych tką duże sieci. Samica Nephila edulis – sieć do 1 m szerokości. Jedwab niesamowicie silny – najsilniejszy spośród pająków, silniejszy od Kevlaru. Sieci Nephila inaurata (do komarów/much) wytrzymują nietoperze i ptaki.
Gatunki
Pająki bananowe należą do rodzaju Nephila. 27 gatunków w tym rodzie.
Jedwab żółty
Choć niektórzy pająki bananowe są żółci/złoci, to nie stąd nazwa. Tką żółty jedwab, który przyciąga owady w słońcu i maskuje się w roślinności w cieniu.
Jako pożywienie
Nowa Gwinea: ludzie i zwierzęta jedzą pająki bananowe. Piecą na ognisku, czasem podawane na patykach typu kebab.
Worki jajowe
Gatunki np. Nephila kopią dół i chowają jaja w środku, by chronić przed drapieżnikami. Zakrywają ziemią, roślinami, resztkami – mniej widoczne.