Mięso królicze: chude, smaczne, delikatne, bogate w białko. Najlepsze: fryer (do 12 tyg., do 1,8 kg). Roaster (starszy, >8 m-cy) – mniej soczyste, do guisados/schmorów. Filetowanie nie jest trudne.
Potrzebne
- Deska do krojenia
- Nóż Karesuando (lub inny ostry, sztywny)
- Cały królik (nieoskórzony)
Technika filetowania
- Skóra: Królik brzuchem do góry. Nacięcie wzdłuż grzbietu. Chwyć skórę luźno, ciągnij w dół do nóg i w górę do głowy (jak spodnie). Nie musisz zdjąć całą.
- Otwarcie tułowia: Nacięcie wzdłuż kręgosłupa od mostka żeberowego do kości miednicy. Uważaj na wnętrzności. Powtórz po drugiej stronie.
- Oddziel mięso od kręgosłupa: Palcami i nożem odsuwaj mięso od kości. Gdy odchodzi – tnij ścięgna i odsuwaj.
- Nogi tylne: Nóż w stawie biodrowym, wzdłuż kości uda: od brzucha do grzbietu, potem do końca kości. Dwa solidne kawałki uda.
- Druga noga tylna – analogicznie. Kolejne 2 kawałki.
- Resztę (kości) wyrzuć lub zrób wywar.
Uwaga: Higiena, ostry nóż, chłodne mięso łatwiej się filetuje.