„Małpa lis” to znaczenie oryginalnej nazwy naukowej oposa, według Centrum Przyrody Zachodnich Karpat Północnych. Oposy to jedyne torbacze rodzimne w Ameryce Północnej. Torbacze to ssaki noszące młode w torebce. Inne torbacze to kangury, koały i wiewiórki cukrowe.
Folklor
Przez lata ludzie wierzyli, że opos parzy się nosem, a potem chrapie do torebki, by włożyć tam noworodki, wedle Centrum Przyrody.
Źródłem legendy jest widelcowate narząd rozrodczy samca i sposób, w jaki samica czyści torebkę tuż przed porodem.
W rzeczywistości dróg rozrodczy samicy jest podzielony i prowadzi do dwóch macic. Widelcowaty narząd zapewnia zapłodnienie obu.
Zapłodnienie
Sezon parzenia trwa od grudnia do października. Owulacja występuje co ok. 28 dni, wedle Towarzystwa Oposów USA. 36 godzin przed owulacją samica wchodzi w pysk. Po zapłodnieniu jajka trafiają do macic, gdzie rozwijają się krótko. Możliwe 1–3 mioty rocznie.
Poród
Porody zazwyczaj zachodzą między lutym a czerwcem. Po krótkim ciąży w macicach, ok. 11–13 dni, rodzi się do 20 młodych wielkości dziesięciocentówek. Noworodki opuszczają dróg rodny i wspinają się futrem brzucha do torebki, wedle Towarzystwa Oposów. Samica obliza futro prowadzące do torebki, ułatwiając drogę niemowlętom.
Inkubacja w torebce
Gdy tylko w środku, niemowlę przyczepia się do ciemięczka, który puchnie w jego pysku, trzymając go przy sobie. Ciemięczek działa jak łożysko, dostarczając składniki. Niemowlę zostaje przyczepione przez 2 miesiące. Większość torebek ma średnio 13 ciemięczek. Młode, które się nie przyczepią, giną. Dokończają rozwój w torebce przez 2,5 miesiąca.
Wychowanie
Gdy rozwój się skończy, młode wspinają się na grzbiet matki, która niesie je polując. Czas na grzbiecie uczy ich przetrwania. Jeśli się rozluźnią, młody opos wydaje dźwięk chrapania, by dać matce znać, gdzie jest. W odpowiedzi matka robi dźwięk klikania.
W 3. miesiącu młode są odstawiane, a w 4–5 miesiącu w pełni samodzielne. Przewidywana długość życia oposa to tylko ok. roku, wedle Towarzystwa Humanitarnego USA.