Skuns używa obronnego strzału, by odstraszać drapieżniki kontakujące się ze zwierzęciem; strzał wyrzucany jest z pary gruczołów po obu stronach odbytu. Strzał zawiera szereg chemikaliów, które sprawiają, że zapach jest obrzydliwy i może być toksyczny przy dawkach dużych.
Skuns
Skuns to członek rodziny ciemierzy, z 6 gatunkami rodzymi w USA, wedle The Chemical Educator. Najczęściej spotykany to skuns plamisty (2,5–4,5 kg). Skuns to wszystkożerca, głównie nocny, żywiący się larwami, robakami, jaszczurkami, cebulkami i śmieciami, wedle Arizona Department of Game & Fish. Skuns powszechnie bawiony ze względu na podatność na wirusa wścieklizny. By odstraszyć drapieżnika, skuns unosi ogon w предупреждении, wyciąga się na tylnych łapach i stukaje przednimi. Po tych ostrzeżeniach strzela w kierunku drapieżnika.
Chemikalia
Badania nad toksycznością i składem chemicznym strzału skunsa były ograniczone brakiem badaczy. Strzał skunsa plamistego, pasiastego i nosatego ma podobny skład, wedle The Chemical Educator. Skład dominują 1-butanetiol i 2-buten-1-tiol. Inne chemikalia kiedyś uważane za 2-butenyl metylodysulfid lub 2-butenyl propylosulfid, w 2011 r. uważa się za 2-butenyl tiooctan, wedle The Chemical Educator.
Toksyczność
Strzał skunsa tworzy siarczek wodoru przy kontakcie z powietrzem, co może być toksyczne dla ludzi w dużych dawkach. Inne toksyczne substancje to metanetiol, który we właściwych dawkach może być śmiertelny dla małych zwierząt jak szczury. U ludzi strzał wywołuje nudności, a przy dużych dawkach bez wentylacji – nieprzytomność, w skrajnych przypadkach śmierć.
Zwierzęta domowe
Często zwierzęta domowe (koty, psy) stają się ciekawe skunsa i dostają strzał przy badaniu. Strzał ma cechy gazu łzawiącego – to łzawiak uszkadzający oczy. Gdy trafia w oczy, może oślepić psa na do 2 dni, wedle Dog Breed Info Center. Toksyczny strzał może zostać w futrze do 2 lat, jeśli olej nie zostanie szybko usunięty i zapach zneutralizowany.