Wąż rycerski (Pantherophis obsoletus) – gatunek północnoamerykański
Bezejadowity. Trzy podgatunki: czarny, szary, żółty. Podobne rozmiary i cechy, różnią się kolorystyką i zasięgiem. Gatunek adaptaacyjny – radzi sobie prawie wszędzie w swoim zasięgu.
Wygląd
Średnio 0,9–1,5 m, max 1,8 m. Śmiały, muskulozny. Kolorystyka: niemal czarny przez szary do żółtego z czarnymi pasami podłużnymi. Głowa klinowata, nieznacznie szersza od ciała. Młodociane wszystkich podgatunków najbardziej podobne do szarego.
Siedlisko i zasięg
Południowy Wschód USA i Mediokraj. Szary – najdalej na zachód. Żółty – głównie Floryda i Karoliny. Czarny – Nordost. Wszystkie siedliska naturalne. Doskonali wspinacze – lasy. Żółty – bagna. Czarny i szary – skałki, pagórki.
Dieta
Duszące: czekają, zryw, owijają, dusząc. Główna pożywka: małe gryzonie (myszy, wiewiórki). Również płazy, jaszczurki, jaja ptasie. Gdy zagrożony: zwija się jak grzechotnik, wibruje ogonem, wydziela mushkony zapach.
Rozmnażanie
Po hibernacji (kwiecień/maj) szukają partnera. Samica składa jaja ~5 tyg. po sparaniu: 12–20 jaj w ukrytym miejscu (puste nory, pod kładami). Inkubacja 65–70 dni. Młode od urodzenia samodzielne.