Węże – gady bez kończyn, głowa i układ mięśni szkieletowych o sile i elastyczności. Gady to zwierzęta zmiennotermiczne (zimnokrwiste) – temperatura ciała zależy od otoczenia. Węże muszą żyć w siedliskach wspierających ich naturę. Występują na całym świecie poza dalekim Północnym półkulą i Antarktydą.
Pustynie
Idealne dla wielu gatunków. Słońce = ciepło. Pustynie dają cykle ciepła i chłodu: dzień – grzeje grunt, noc – radiacja ciepła. Gatunki: żmija diamentowa (Ameryka), kobra afrykańska, żmija rogatka pustynna.
Lasów tropikalne
Największe bioróżnorodność. Węże przystosowane do wspinania – większość czasu w koronie (środek/dół). Dobrze radzą w systemach rzecznych. Amazonka – adaptacja do wody. Maskowanie: korona lub gnijący posadzek. Puff adder, python, anakonda – przykłady.
Lasów podzwierciadłowych i liściastych
Różnorodność węży. Zimy surowsze – węże kopają/ukrywają się pod ziemią (cieplej). Zazwyczaj na podłodze lasu lub blisko wód. Duże % lasów Europy Zachodniej i Ameryki Północnej = liściaste (zimą opadają liście). Węże chowają się w liściach. Miedzianka, koralowiec, wąż czarny, wąż kukurydziany – gatunki lasów liściastych. Dwa pierwsze: silnie jadowite.
Siedlisko domowe
Węże hodowane, coraz popularniejsze. Wymagania: klatka/akwarium z drobnymi otworami, lampa grzewcza, gazeta jako podłoże (można się w nią kopnąć), miska z wodą (picie i macerowanie).