Siedliska dzickich węży kukurydzianych

Węże kukurydziane – popularne pupile, ale też dziko w USA. Małe, niejedowite, kolorowe (czerwono-pomarańczowe pasma). Duszą ofiary przed zjedzeniem.

Rozrzut geograficzny

Południowo-wschodnie USA: od Nowego Jersey (północ) do Florydy (południe). Na zachód do Teksasu. Jeden z najbardziej kolorystycznych niejedowitych węży USA.

Siedlisko

Tam, gdzie ich ofiary: stodoły, łąki, lasy, źródła, skałkowate stoki. Często na farmach/porzuconych domach (dużo gryzoni). Również jadają jaszczurki/żaby – bagna, obszary przybrzeżne. Blisko ludzi, jeśli jest jedzenie.

Etylogia nazwy

Nazwa od polowania w polach kukurydzianych i magazynach kukurydzy. Kukuryda przyciąga gryzonie -> wąż przyciągany jedzeniem. Blisko ludzi przy dużej populacji szkodników.

Zimowe siedlisko (brumacja)

Zimą brumacja (hibernacja gadow). Schronienie: pnie, jaskinie, kępy drzew, szczeliny skał. Grudzień–luty w chłodzie.