Floryda: najwięcej gatunków węży w USA. Jedowite, niejedowite, duże, małe, kolorowe, maskujące. Większość niejedowita i bezpieczna. Bagna = idealne siedlisko. Mieszkańcy uczą się rozpoznawać groźne gatunki na pierwszy rzut oka.
Gatunki niejedowite Florydy
Czarny wężowy (eastern black racer) – szybki, czarny, niejedowity. Czarny wąż szczurowy – większy, grubszy odpowiednik. Wąż wodny paskowy florydański – czarno-brązowy, niejedowity, ale gryzie. Wąż paskowy wschodni – podobny kolorystycznie, mniej chętnie gryzie. Wąż kukurydziany (czerwony wąż szczurowy) – pomarańczowo-czerwony, niegroźny, nie gryzie. Wąż królewski szkarłatny – ciemnoczerwony paskowy, nigdy nie gryzie. Wszystkie 0,6–1,8 m. Mniejszy: wąż pierścieniowy – 30 cm, ciemny grzbiet, żółty brzuch, łagodny, nie gryzie.
Najczęstsze niejedowite
Duże: czarny wężowy, wąż biczy (coachwhip) – najczęściej widywane. Węże szczurowe – częste, bywają mylone. Najliczniejsze: małe – wąż pierścieniowy, wąż czerwonobrzuchy florydański. Trudno je zauważyć – chowają się pod kamieniami, przy wodzie.
Jak zachowywać się z niejedowitymi wężami
Zasada: „jeśli ich zostawisz w spokoju, one zostawią Cię w spokoju”. Nawet niejedowite drażnią się, gdy są osaczane/irytowane. Obserwuj z dystansu, nie przyciągaj uwagi. Węże kluczowe w ekosystemie – jedzą owady, gryzonie, szkodniki. Nie zabijaj, chyba że konieczne. Większość przy strachu zwija się i uderza – niezależnie od jadu.
Identyfikacja niejedowitych
Zanotuj cechy. Wzory kolorystyczne: jednolite, plamiste, kropkowate, pasiaste, paska, plamy, pierścienie, diamenty. Łuski: gładkie (błyszczące) lub grzbietowe (matowe, bez poświaty).