Węże mleczne – niejedowite dusiciele. Jaskrawe kolory, niska cena = atrakcyjne dla entuzjastów. Przed zakupem: zbadaj odpowiedzialność. Najmniejsze gatunki trudne do karmienia. 24 podgatunki w Amerykach, kilka rodzimych w Ameryce Północnej i popularnych jako pupile.
Wąż mleczny wschodni
Czasem mylony z jedowitym miedzianką północną (zasięgi się nakładają). Smukłe ciało, 60–90 cm. Plamy brązowo-żółtawe o obrysie czarnym. Wschodnie USA. Parowanie czerwiec–lipiec, 2–17 jaj rocznie.
Wąż mleczny Luizjany
Mylony z koralowcem: jaskrawy wzór czarno-czerwono-czarno-żółty. Małe: 40–60 cm. Terytorium: Arkansas, Oklahoma, Luizjana, Teksas. Nazwa od mitu: kradną mleko od krów w stodolach – totalny nonsens.
Wąż mleczny Nowego Meksyku
Ten sam wzór czarno-czerwono-czarno-żółty. Ważne: naucz się różnic od koralowca. Ważna rola: kontrola gryzoni. Zasięg: Teksas, Nowy Meksyk, północna Arizona.
Wąż mleczny czerwony
Kolejny w czarno-czerwono-czarno-żółtym. Różnica: węże mleczne mają biały brzuch z czarnymi polami szachownicą, koralowiec – pierścienie otaczają całe ciało. Większy od innych w tym wzorze: 53–107 cm. Terytorium: Mississippi, Oklahoma, Indiana, Illinois, Iowa, Dakota Południowa, Kentucky, Alabama.
Wąż mleczny meksykański
Jeden z najbardziej kolorystycznych. Łatwy w hodowli, chętnie je myszki „pinkie” i małe. Wzór akcentowany czarną głową, szachownicą na brzuchu. Południowe obszary: czarny brzuch. Obrona: uderzenia i drganie ogona (udaje węża głośnego). ~75 cm. Najmniejszy zasięg: północno-wschodni Meksyk, południowo-zachodni Teksas.