Węże koralowe (Micrurus / Micruroides) – jadowite, małe, groźne
Kilka gatunków na świecie, różne stopnie niebezpieczeństwa. Wszystkie: małe, proste kły, wielka ostrożność. Antywenum (Wyeth, 1960 r.) drastycznie obniżyło śmiertelność, ale same objawy ugryzienia straszne.
Wąż koralowy wschodni (Eastern Coral Snake)
Południowy Wschód USA: NC, SC, Alabama, Mississippi, Georgia, Floryda. Nazwy: kobra amerykańska, zwyczajny wąż koralowy. Mały (<79 cm). Wąskie pierścienie żółte rozdzielające szersze czerwone i czarne. Pożywka: żaby, jaszczurki, mniejsze węże. 2 śmiertelne ugryzienia w 1950 r. Od 1960 r. (antywenum) – 1 śmierć. Bardzo rzadko gryzie ludzi (niechętny). Dorosły ma jad na 4–5 osób, ale nie wydostaje wszystkiego naraz – tylko ~40 % ugryzień z jadem.
Wąż koralowy zachodni (Western Coral Snake)
Centrum/południe Arizony, Nowy Meksyk, Sinaloa (Meksyk). Nazwy: koralowy arizoniński, sonorański. 33–53 cm. Szerokie pasma czerwone i czarne, wąskie białe/żółte. Dieta: węże czarnogłowe i ślepe, czasem jaszczurki. Jad podobny do kobry, ale mniejsze zagrożenie (mała gęba, małe kły, mniej jadu, gorzej wstrzykiwany).
Wąż koralowy teksański (Texas Coral Snake)
Teksas, Luisjana, Arkansas, meksykańskie stany. 60–100 cm. Szerokie pierścienie czerwone i czarne, wąskie żółte – całe obwody. Przed antywenum (1960) ~10 % śmiertelnych (oddech/serce). Od wtedy 0. Objawy: trudności mowy/połykania, opadanie powiek, drgawki, sztywne źrenice, depresja oddechowa – pojawiają się po ~12 h.
Wąż koralowy wielopasmowy (Many-banded Coral Snake)
Kostaryka, Panama, Nikaragua. Ścisły, 75–90 cm. 40–73 czarne pierścienie, rozdzielone jaśniejszymi (różowe, pomarańczowe, czerwone, kremowe, białe z czarnymi kropkami). Nerwowy, gryzie przy drażnieniu. Mało znane o jadzie. Ugryzienia ludzkie: palce/palce u stóp (mała gęba), przy próbie złapania/dotknięcia.