Teksas – 9 gatunków węży dzwonowych (pustynie, łąki, góry). Tylko kilka pospolitych.
Gatunki
1. Wąż dzwonowy diamentowy zachodni (Crotalus atrox)
Najczęstszy. Cały stan poza skrajnym wschodem. Do 2,1 m (7 stóp). Kolor: jasnobrązowy – różowaty. Diamentowe znaki na grzbiecie. Zimą: setki w jaskiniach (hibernacja grupowa).
2. Wąż dzwonowy czarnogonowy (Crotalus molossus)
Do 1,05 m (3,5 stopy). Grube ciało, oliwazielony–żółtawobrązowy, ciemne plamy. Trawy, skały, pustynie (zachód/środek Teksasu). Wiosną/jesienią dziennie i nocą, latem tylko nocą. Jad słabszy, ale niebezpieczny dla dzieci/starców.
3. Wąż dzwonowy preeryjny (Crotalus viridis)
Zachodnia 1/3 stanu. Kolor: zielonoszary – żółtawobrązowy, nieregularne plamy. Łąki, niskie skały, farmy, woda. Dobry pływak. Jad hemotoksyczny, rzadko wstrzykiwany u ludzi.
4. Wąż dzwonowy massasauga zachodni (Sistrurus tergeminus)
Ok. 75 cm (2,5 stopy). Szary, grube, duże ciemne plamy. Duże łuski na głowie = wygląd agresywny („prymitywny”). Centralny Teksas: bagna, łąki. Jad silny – obrzęk, rzadko śmiertelny przy leczeniu.
Pamiętaj: Węże dzwonowe chronione w wielu hrabstwach. Nie zabijaj – odpędzaj, daj przestrzeń.