Pajęczaki w Pensylwanii – najczęstsze gatunki i ich cechy

Pajęczaki Pensylwanii – ogólne informacje

Pensylwania jest domem dla wielu gatunków pajęczyń, z których większość jest niegroźna dla ludzi. Pajęczaki te charakteryzują się specyficznymi cechami, ułatwiającymi ich identyfikację. Do najciekawszych należą: pajęczak trawiastek, fałszywa czarna wdowa, żółty pajęczak ogrodowy oraz pajęczak rybacki.

Pajęczak trawiastek (Agelenopsis)

Często spotykany na trawnikach i polach. Jego sieć jest pozioma, duża, lekko wklęsła, z charakterystycznym lejkowatym tunelem z jednej strony. Sieci znajdują się na trawie, krzakach, kupkach gałązek i chwastach. Samice mają 10–20 mm, samce 9–18 mm długości ciała. Kolorystyką dominują brąz i żółtobrąz.

Fałszywa czarna wdowa (Steatoda grossa)

Podobna do prawdziwej czarnej wdowy (Latrodectus mactans) – ma rozmiar 6–12 mm i czarne ciało. Różni się brakiem czerwonego znaku w kształcie klepsydry na brzuchu oraz bardziej owalnym kształtem ciała. Tka nieregularną sieć, łapiąc owady i inne pajęczaki. Ugryzienie jest bolesne, ale objawy są znacznie łagodniejsze niż u prawdziwej wdowy.

Żółty pajęczak ogrodowy (Argiope aurantia)

Jeden z największych pajęczaków w Pensylwanii. Żyje w ogrodach, krzakach, chwastach i nasłonecznieniach z obficie roślinnością. Samice: 19–28 mm, samce: 5–8 mm. Brzuch owalny, wydłużony, w pasmach żółtych i czarnych. Karapaks pokryty srebrzystymi włoskami. Tka duże, pionowe sieci o średnicy 50–100 cm.

Pajęczak rybacki (Dolomedes)

Unikatowy gatunek żyjący blisko wody – potrafi biegać po jej powierzchni i łowić małe ryby i owady. Niektórzy gatunki występują też w lasach. Samice: 12–25 mm, samce: 6–12 mm. Obie płcie brązowoszare z czarnymi lub jasnymi znakami.