Utrata siedliska – Podstawową przyczyną spadku populacji tuatar w Nowej Zelandii jest niszczenie i modyfikacja ich naturalnego siedliska. Wycinka lasów, rozwój rolnictwa i introdukcja gatunków inwazyjnych to główne czynniki utraty siedliska tuatar.
Drapieżnictwo – Tuatary są wrażliwe na drapieżnictwo od różnorodnych wprowadzonych drapieżników, w tym szczurów, kunit, kotów i psów. Ci drapieżnicy łatwo dostają się do wielu miejsc legowych tuatar, prowadząc do wysokiego poziomu drapieżnictwa na legach.
Zmiany klimatu – Dodatkowo zmiany klimatu stanowią znaczące zagrożenie dla populacji tuatar. Wzrost poziomu mórz i zmiany wzorców pogodowych mogą bezpośrednio wpływać na miejsca legowe i źródła pożywienia tuatar.
Te czynniki, łącznie z wolnym wzrostem i niskimi wskaźnikami rozmnażania tuatar, przyczyniły się do ich zagrożonego statusu. Działania ochronne, takie jak programy hodowli w niewoli i środki kontroli drapieżników, są kluczowe dla przetrwania tego unikalnego gatunku.