Zagrożone żółwie miękkopancerne

Żółwie występują w wielu gatunkach, ale natura niektórych naraża je na zagrożenie i wymieranie. Żółwie miękkopancerne – przykład: nie mają twardego pancerza, co czyni je wrażliwymi na drapieżników i surową naturę. Wiele gatunków zagrożonych, ludzka interwencja konieczna by zapobiec wyginieniu.

Żółw wielki jampeński (Yangtze Giant Soft Shell Turtle)

Wiele gatunków miękkopancernych w Azji, jeden z najbardziej zagrożonych – wielki jampeński. Nazwa naukowa: Rafetus swinhoei. Największy znany żółw słodkowodny. Znany w Chinach i Wietnamie. Tylko 3 znane żyjące osobniki; jeden w jeziorze Hoan Kiem blisko Hanoi, stolicy Wietnamu.

Żółw wielki Cantora (Cantor Giant Soft Shell Turtle)

Inny zagrożony azjatycki gatunek – wielki Cantora, rodzimy w Kambodży. Duży żółw, ponad 45 kg (100 funtów). Przeniesiony z listy wymarłych na zagrożonych po odkryciu w 2007 r. Przeżywają większość życia ukryci, ale narażeni na łowców i niszczenie siedlisk przez długą historię konfliktów wojskowych w Kambodży.

Żółw wąskoszyji miękkopancerzy (Narrow-Headed Soft-Shelled Turtle)

Jeden z najwyższego ryzyka gatunków na świecie, najbardziej zagrożonych zwierząt. Występuje w Azji Południowej: Nepal, Bangladesh, Indie, Pakistan. Rozpoznawalny: głęboki oliwkowo-zielony kolor, złożony wzór pasów bocznych, dzwonowaty wzór na szyi. Największe zagrożenie w Bangladeshu – tam najrzadszy.

Kolczopancerzy żółw miękkopancerzy (Spiny Soft Shell Turtle)

Inny niż powyższe – jedyny nie rodzimy w Azji. Występuje w Kanadzie. Największy słodkowodny żółw tam. Charakteryzują go stożkowate występy na karapaksie. Zagrożony częściowo przez nawyk migrowania i specyficzne wymagania siedliskowe – ryzyko bezdomności przez ludzką degradację środowiska.