Pythony nie wydają żadnych specyficznych dźwięków przed parzeniem. Są zwierzętami niemymi i nie używają dźwięku do komunikacji.
Podczas trytów jednak polegają na innych metodach:
Występy wizualne: Samce pythona mogą tierać ciałem o samicę lub wykonywać rytmiczne ruchy przód-tył.
Sygnały chemiczne: Samice uwalniają feromony z kłoki, które samce wykrywają organem Jacobsona w podniebieniu.
Kontakt fizyczny: Samiec owija się wokół samicy i próbuje włożyć swą dwuczłonową penisa do jej kłoki, by zapłodnić.
Zatem choć pythony są ciche, ich proces parzenia obejmuje złożone interakcje wizualne, chemiczne i fizyczne.