Słonie komunikują się za pomocą kilku typów wokalizacji, z których każda ma unikalne znaczenie i kontekst. Oto dźwięki słoni:
- Trąbienie (Trumpeting) – głośne, wysokie wezwanie wydawane przy ekscytacji, alarmie lub chęci przyciągnięcia uwagi stada.
- Ryczenie (Rumbling) – niskoczęstotliwościowy, wyczuwalny bardziej niż słyszalny dźwięk służący komunikacji w stadzie (zadowolenie, powitanie, przekazywanie informacji).
- Syczenie (Snorting) – wydawane przy ciekawości, badań, ale też zagrożeniu lub irytacji.
- Krzyk (Screaming) – wysoki, przenikliwy krzyk przy silnym stresie, bólu lub strachu; sygnał ostrzegawczy dla stada.
- Długie trąbienie (Trumpets) – wydłużone, głośniejsze trąbienie, wezwanie na dalekie dystanse.
- Ryczenie głębokie (Bellowing) – głęboki, gardłowy dźwięk przy złości, agresji lub wyzwaniu innego słonia.
- Szkarłcenie (Barking) – dźwięki przypominające szczekanie, przy pobudzeniu lub goniąc intruzów.
- Grzmotanie (Growling) – niski, ciągły dźwięk przy irytacji, zagrożeniu lub przygotowaniu do walki.
- Gwizdanie (Honking) – dźwięki gwizdania przy zaskoczeniu lub nagłej zmianie otoczenia.
- Wiszenie (Whistling) – dźwięki wytwarzane trątem, używane do komunikacji w stadzie, zwłaszcza między matkami a młodymi.
Warto pamiętać, że słonie mają wysoce rozwinięty słuch i komunikują się też dźwiękami poza zasięgiem ludzkiego słuchu, co sprawia, że ich repertuar jest jeszcze bogatszy.