Kolory jeżyków wybuchły dzięki hodowli selekcyjnej. W naturze: afrykański pygmejski – warianty "sól i pieprz"; europejski – plamisty popielaty brąz. Międzynarodowe Stowarzyszenie Jeżyków (IHA) uznaje 2 główne linie kolorystyczne z wieloma wariantami.
Rozróżnienie: białobrzuchy (white-bellied) vs algierskie (Algerian)
- Maska na nosie: białobrzuchy – tylko nos. Algierskie – sięga oczu (plamy przy oczach/policzkach).
- Igły na czole: białobrzuchy – wyraźna granica kolorów.
- Skóra grzbietu/brzucha: białobrzuchy – jaśniejsza grzbiet, brzuch mniej plamisty/brak plam.
Klasyfikacja kolorystyczna IHA
Białobrzuchy (standard): sól i pieprz, ciemnoszary, szary, czekoladowy, brązowy, cynamonowy, ciemny cynikot, czarnoonocny cynikot, rubinowy cynikot, szampan, brzoskwiniowy, bledy brzoskwiniowy.
Algierskie: te same nazwy z prefiksem "Algerian" (z wyjątkiem "sól i pieprz" = algierski czarny).
Kategorie dodatkowe: Snowflake (śnieżynka) i White (biały) – dalej rozbijane na standardowe kolory (np. ciemny cynikot white, algierski cynikot snowflake).
Albino i Pinto
- Albino: brak pigmentu. Igły/ sierść biała bez pasm/plam. Skóra/nosa różowe. Oczy czerwone. Kategoria osobna.
- Pinto: mieszanka kolorów (krzyżówki). Białe igły na bokach + plama kolorowych igieł na grzbiecie.
Klasyfikacja genetyczna (propozycja, stan na 2011 – nieuznana przez IHA)
Baza: genetyka hodowli psów/konii. Kategorie:
- Kolory bazowe: kasztanowiec, cynamon.
- Rozjaśnienia sepiowo-pomarańczowe: ciernisty, argente, cynikot, brzoskwiniowy.
- Rozjaśnienia bławatno-jąkowate: opal, błękitno-bursztynowy, bursztynowy, liliowy, liliowo-śmietankowy, śmietankowy.
- Albinizm.
Cel: Standaryzacja na genetyce, nie obserwacji. Nadal w trakcie.