Większość papug pochodzi z regionów tropikalnych i subtropicalnych, dlatego słabo tolerują niskie temperatury. Optymalny zakres termiczny dla większości gatunków to 21–27 °C (70–80 °F). Długotrwałe wystawianie na temperatury poniżej 10 °C (50 °F) grozi wychłodzeniem, chorobami dróg oddechowych, a w skrajnych przypadkach – śmiercią.
Istnieją jednak wyjątki. Kilka gatunków wykazuje większą odporność na chłód:
- Papuga patagońska (Cyanoliseus patagonus) – naturalnie występuje w południowej Argentynie, gdzie zimy są chłodne; znosi temperatury do ok. 4–5 °C (40 °F).
- Papuga mnicha (Myiopsitta monachus) – buduje gniazda zbiorowe, które izolują od zimna; zaludniła miasta w Europie i USA, przetrwując zimy w strefie umiarkowanej.
- Papuga kaktusowa (Aratinga nenday) i niektóre amazony – pokazują pewną tolerancję na krótkotrwałe chłody.
Nawet te gatunki wymagają ochrony przed przeciągami, wilgocią i gwałtownymi zmianami temperatury. W hodowli domowej zaleca się ogrzewane pomieszczenia, termostaty i unikanie miejsc blisko okien w zimie.