Wstęp
Czaple Ameryki Północnej zamieszkują bagna, torfowiska, rzeki i jeziora. Przyciąga je dieta: ryby, owady wodne, żaby, żółwie, skorupiaki. Ptaki z rodziny czaplowatych są fizycznie przystosowane do wydajnego polowania. Ich gracile ciała pozwalają cierpliwie polować i błyskawicznie łapać ofiary.
Gatunki czapli w Ameryce Północnej (rodzina Ardeidae)
Czaple nazywane też czaplami i ibisami – wszystkie należą do rodziny Ardeidae (64 gatunki na świecie). Najbardziej znana w Ameryce Północnej to czapla niebieska. Inne: czapla biała, czapla wielka, czapla trójbarwna, czapla zielona, czapla nocna czarnoczelna, czapla nocna żółtoczelna, ibis biały.
Tereny polowe czapli
Techniki polowania zależą od środowiska. Ulubione: bagna lądowe i przybrzeżne, torfowiska subtropicalne, rzeki, jeziora, parki miejskie, stawy, bagna. Czaple w różnych regionach stosują bardziej aktywne strategie, ale wszystkie wykorzystują długie dzioby i nogi. Metody podzielono na: stoić i czekać / chodzić powoli, płoszyć i gonić, loty i polowanie w głębokiej wodzie.
Metody polowania czapli
Stojące/czekające: „stań i czekaj” – nieruchomość do pojawienia się pokarmu, „powolny chód” – wolne zbliżanie. Płoszenie/gonię: „szybki chód” – przerażanie ofiary, „skakanie” – skoki i loty do ofiary. Loty/głębsza woda: „unoszenie i mielenie” – machanie wodą w locie, „macanie” – łapanie w locie.
Rola dzioba w polowaniu
Wszystkie czaple mają duże dzioby z ostrymi końcówkami do przebijania ryb. Dzióby też mielen wodę, przyciągając ryby ruchem otwierania/zamykania. Owady latające łapie się dziobem lub wypycha z nich pokarm. Nurkowanie po ryby ułatwia aerodynamiczny kształt dzioba.
Rola nóg i stóp w polowaniu
Długie nogi pomagają w polowaniu w bagnach. Długość nóg pozwala na kucanie lub stojenie pionowo dla wydajnej pozy lub skakanie za ruchomą ofiarą. Stopy drgają wodną powierzchnię, grzą zgarniki, pędlą – perturbują ofiarę. Stopy też mielen wodę podczas unoszenia lub lądowania na wodzie, by wbić dziób w pokarm pod wodą.
Rola skrzydeł, oczu i szyi w polowaniu
Czaple mają duże rozpiętości skrzydeł – też do polowania. Machanie skrzydłami, rozciąganie/skracanie, podnoszenie/opuszczanie budzi ofiary. Skrzydła oczywiście do lotów niskich, łapania owadów, unoszenia, nurkowania. Inne adaptacje: duże oczy dające wzrokiem dwuocznym, S-kształtna szyja dająca większą siłę uderzenia. Te cechy dają czapli urokliwy wygląd i wydolność polowania.