Adaptacyjne podejście do kultury to teoria antropologiczna traktująca kulturę jako zbiór nauczonych zachowań, przekonań, wartości i sposobów życia wspólnych dla członków społeczeństwa. Podkreśla rolę kultury w pomaganiu ludziom w adaptacji i przetrwaniu w ich środowiskach.
Cecha kulturowa i praktyki powstają w odpowiedzi na konkretne wyzwania i możliwości. Na przykład społeczności w surowych klimatach mogą rozwijać praktyki związane z budową schronień, przechowywaniem jedzenia i cieplnym ubraniem.
Kultura nie jest statyczna; ewoluuje w czasie w odpowiedzi na zmieniające się okoliczności. To podejście rozpoznaje też związki między kulturą a biologią, sugerując, że niektóre zachowania kulturowe mogą mieć fundamenty biologiczne, np. naturalne skłonności do współpracy i komunikacji.
Ogólnie adaptacyjne podejście widzi kulturę jako dynamiczny system pozwalający osobnikom i społeczeństwom prosperować w ich kontekstach ekologicznych i społecznych.