Termin „ptak ziemski” (earthbound bird) opisuje gatunki o ograniczonej zdolności lotu lub spędzających większość czasu na ziemi. Często mają krótkie skrzydła, ciężkie ciała lub inne cechy utrudniające długie loty w porównaniu do gatunków bardziej lotnych.
Typowe przykłady: kury, indyki, bażanty, przepiórki. Żyją w środowiskach, gdzie pożywienie i schronienie łatwo dostępne na ziemi, gniazdują na drzewach, krzakach, czasem prosto na gruncie. Ptaki ziemskie bywają bardziej głośne, używając głosów do komunikacji i obrony terytorium.
Choć nie łaczą jak orły czy jaskółki, ptaki ziemskie są doskonale zaadaptowane do swoich niszy ekologicznych i odgrywają ważne role w łańcuchu pokarmowym.