Sępy wykorzystują kilka wysoce rozwiniętych zmysłów do lokalizowania padliny:
Wzrok
Doskonałe ostrość wzroku – widzą padlinę z dużej odległości, zwłaszcza ciemne plamy na tle krajobrazu.
Węch
Wiele sępów ma wyostrzony węch – wyczuwają zapach gnijącego mięsa z kilometrów. Zwłaszcze wrażliwe na kwas masłowy (butyric acid), powstający przy rozkładzie.
Słuch
Słuchają innych sępów jadących – te ptaki społeczne gromadzą się w grupach przy padlinie.
Wykrywanie cieplna
Niektóre gatunki czują sygnatury cieplne, co pomaga znaleźć padlinę ukrytą roślinnością.
Podążają też za innymi necrofagami (hieny, szakale), co prowadzi ich do pożywienia, którego by inaczej nie znaleźli.