Łuski okonia ułożone są w wzorze pokrywającym się, zwanym łuskami imbrykacyjnymi lub cykloidowymi.
Tułów
Łuski na tułowiu są zazwyczaj większe i grubsze. Pokrywają się jak kafelki, z tylną krawędzią każdej łuski nakrywającą przednią krawędź tej za nią. Tworzy to gładką, strumienioną powierzchnię, zmniejszając opór wody.
Ogon
Łuski ogonowe są zazwyczaj mniejsze i cienkie. Również się nakładają, ale mniej wyraźnie niż na tułowiu. Łuski blisko podstawy ogona są większe i bardziej regularne, stając się mniejsze i mniej regularne w kierunku końca. Taki układ daje elastyczność i manewrowość niezbędną do wydajnego pływania.
Ogólnie, układ łusek na tułowiu i ogonie zapewnia ochronę, strumieniowanie i elastyczność niezbędne do przetrwania i wydajności pływania.