To zależy od kilku czynników, w tym gatunku ptaka i jego indywidualnej natury. Niektóre gatunki, np. pewne papugi, są silnie społeczne i mogą cierpieć psychicznie, jeśli zostaną same. W takich przypadkach warto szukać nowego towarzysza lub zapewnić bogate możliwości socjalizacji, by pomóc im przezwyciężyć żałobę.
Dla mniej społecznych gatunków, np. niektórych szyków czy kanarek, są one bardziej niezależne i nie wymagają ciągłego towarzysztwa. Zapewnienie komfortowego środowiska i zaspokojenie podstawowych potrzeb – pokarm, woda, schronienie, zdrowa dieta – może wystarczyć.
Warto skonsultować się z weterynarzem ptakim, behawiorystą ptaków lub lokalną organizacją ratującą ptaki, by uzyskać poradę specyficzną dla gatunku i wsparcie, zapewniając dobrostan ptaka w trakcie żałoby i adaptacji do utraty partnera.