Jak wszystkie ptaki, modrzewie wschodnie mają skrzydła zbudowane z kości, mięśni, piór i skóry. Kości dają wsparcie i strukturę, mięśnie kontrolują ruchy skrzydeł. Pióra tworzą siłę nośną i opór, pozwalając ptakowi pozostać w powietrzu.
Modrzewie wschodnie latają, machając skrzydłami w naprzemiennym ruchu w górę i w dół. Podczas ruchu w górę skrzydła unoszą się nad ciałem, a pióra rozchodzą się, tworząc siłę nośną. Podczas ruchu w dół skrzydła ruszają w dół i do tyłu, generując pęd, który popycha ptaka do przodu.
Pierwotne i wtórne piory odgrywają kluczowe role. Pierwotne piory na końcu skrzydła dają większość siły nośnej, wtórne piory niżej na skrzydle pomagają kontrolować kierunek i stabilność. Pióra ogonowe działają jak ster, pomagając ptakowi sterować i utrzymać równowagę.
Usprawnione ciało modrzewia, kompaktowa rama i długie, spiczaste skrzydła redukują opór, pozwalając na szybkie i zwinne manewrowanie. Mogą osiągać prędkości 32–40 km/h (20–25 mph) w normalnym locie, a nawet wyższe podczas migracji.
Jako ptaki wędrowne, modrzewie wschodnie pokonują duże dystanse między miejscami lęgowymi w Ameryce Północnej a miejscami zimowymi w południowych USA, Meksyku i Ameryce Środkowej, czasem pokonując tysiące kilometrów.