Wygląd fizyczny
Undulatki pasiaste (Bolborhynchus lineola) to żywe ptaki domowe z Meksyku, Ameryki Środkowej i Południowej – Kostaryka, Peru, Kolumbia, Panama. Inne nazwy: undulatek pasiasty, undulatek Catherine. W Europie szczególnie popularne jako ptaki domowe.
Dojrzałe osobniki osiągają ok. 16 cm i ważą 42–51 g. W naturze zielone, z ciemnozielonymi i czarnymi akcentami na skrzydłach i grzbiecie. W hodowli występują w wielu kolorystykach – od białej po niebieską. Ciemnobrązowe oczy, ciemnozielony ogon, bledobrązowe lub różowawe łapki.
Środowisko życia
W naturze: wilgotne lasy chmurowe i górzyste, bogate w bambus. W niewoli dobrze znoszą ptaki podobnej wielkości lub mniejsze. Potrzebują: skórzanych zabawek do gryzania, liny, posad, huśtawek, zagadek. Jako chętne wspinacze – klatka musi mieć miejsca do wspinania. 3–4 godziny dziennie poza klatką (pod nadzorem) to minimum dla kondycji.
Temperament
Dla standardów ptaków domowych undulatki pasiaste są dość ciche. W małych grupach (do 3 osobników) zachowują ciszę, wydając uspokajające cwierkania. Im więcej ptaków, tym głośniej. Podczas jedzenia wydają nosowe trącania. Zazwyczaj czułe, łagodne, spokojne. Towarzyskie – szukają bliskiego i częstego kontaktu z ludźmi.
Żywienie
W naturze: larwy owadów, nasiona bambusa, pąki, owoce. W hodowli: mieszanki nasion (np. kanarkowe), ale baza to bogate w składniki pelety. Świeże owoce i warzywa (sałata, botwina, jabłka, banany) to cenne uzupełnienie. Konsultujcie dietę z weterynarzem ptasim. Nigdy nie karmić czegokolwiek, jeśli nie jesteście pewni bezpieczeństwa.
Zdrowie
W porównaniu do wielu ptaków, undulatki pasiaste mają krótsze oczekiwanie życia. Przy dobrej opiece do ok. 15 lat. Wizyta u weterynarza ptasiego min. raz rocznie. Przy jakichkolwiek podejrzeniach choroby – natychmiast.