Kakadu palmowy (Probosciger aterrimus), zwany też czarnym kakadu palmowym, to duży, godny papuga z dymnym czarnym upierzeniem i dramatycznym czubkiem wycinającym się jak mohawk. Policzki podświetlone bezpiórymi, karmionymi skórkami – bledną przy stresie. Kakadu palmowe nie są płodnymi legowcami, niszczenie siedlisk zagraża im, ale nie są tak krytycznie zagrożone jak wiele innych gatunków.
IUCN
Stan na 2011 r.: Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) ostatnio oceniła kakadu palmowy w 2009 r., kwalifikując na Czerwoną Listę IUCN jako zagrożony. Jednocześnie uznano go za gatunek „najmniejszego lęku” (Least Concern). Rodzimy w Australii, Indonezji, Papui-Nowej Gwinei – IUCN oceniła zasięg jako na tyle szeroki, by nie zagrażało wyginięciu w najbliższym czasie. Nie ustalono liczebności, ale obserwacje dość częste.
CITES
1987 r.: Konwencja w sprawie Międzynarodowego Handlu Gatunkami Zagrożonymi (CITES) przeniosła czarnego kakadu palmowego z Dodatku II do Dodatku I – listy najbardziej zagrożonych zwierząt. Stan na 2011 r. nadal tam figuruje. Jako gatunek Dodatku I, międzynarodowy handel komercyjny zabroniony. Dozwolony tylko do celów naukowych z odpowiednimi pozwoleniami. Ochrona CITES zmniejszyła zagrożenie.
Siedlisko
Największe zagrożenie: brak odpowiednich miejsc gniazdowych. Żyją w lasach deszczowych i zadrzewieniach, gniazdują w dołkach drzew. Ze względu na wielkość potrzebują dużych przestrzeni w dojrzałych drzewach. W miejscach nowy wzrost lasu deszczowego przejmuje odpowiednie siedlisko. W innych – pożary niszczą duże, stare drzewa preferowane do gniazdowania.
Rozmnażanie
Nawet przy idealnym miejscu gniazdowania, para wychowuje tylko 1 pisklę rocznie. Jajo inkubuje się miesiąc lub dłużej. Po wylęganiu pisklęcie pozostaje w gnieździe min. 100 dni. Gdy wyleci, nie potrafi od razu latać i wciąż zależy od rodziców po pokarm. Zostaje z rodzicami do następnego sezonu legowego, gdy wypędzają je, by wychować nowe. Dojrzałość płciowa po 4 latach.