Środowiska stawowe to dom dla różnorodnych ryb, owadów i płazów. Bioróżnorodność stawów jest wyjątkowo wrażliwa na zanieczyszczenia i ingerencję człowieka w miejsca legowe. Kurczenie się siedlisk spowodowało, że niektóre gatunki straciły zdolność do naturalnego odnawiania populacji, stając się zagrożonymi wyginięciem.
Żółw stawowy zachodni (Actinemys marmorata)
Żyje w stawach, strumieniach, jeziorach i trwałych torfowiskach. W stanie Waszyngton wpisany na listę gatunków zagrożonych. Przeżywa większość czasu w wodzie, ale potrzebuje nienaruszanych terenów lądowych do składania jaj (zazwyczaj w odległości do 90 m od wody). Spadek liczebności nastąpił w epoce komercyjnego łowienia, a niskie wskaźniki natalności uniemożliwiły odbudowę populacji. Dodatkowo dewelopment terenu i rosnące populacje żab byka (które polują na młode żółwie) pogorszyły sytuację.
Żółwiatka plamista (Litoria castanea)
Znana też jako żaba bagienna Nowej Anglii, to gatunek krytycznie zagrożony. Długość dorosłego osobnika to ok. 8 cm. Zamieszkuje stawy, rzeki, jeziora i zapory, preferując miejsca bogate w roślinność. Lęg się wiosną i latem przy dużych stawach. Szacuje się, że pozostało mniej niż 1000 dorosłych osobników. Przyczyny zagrożenia: pestycydy i insektycydy wplywające do wód, degradacja jakości wody, choroby oraz ingerencja w siedliska naturalne.
Żółw czerwonobrzuchy z Plymouth (Pseudemys rubriventris bangsi)
Zamieszkuje stawy, jeziora, rzeki i brzegi. Cechuje go wąski zakres preferowanych siedlisk – ograniczony do małego obszaru hrabstwa Plymouth w Massachusets. Potrzebuje spokojnych miejsc do legów (wiosna, do 80 m od wody). Główne zagrożenia: niszczenie miejsc legowych przez ludzi oraz drapieżnictwo przez jeżowe i szopy.