Tarsjusze to zagrożone primaty rodem z Filipin, istniejących od 45 mln lat. Uważane za jeden z najstarszych gatunków żyjących na lądzie. Występują w trzech wariantach: filipiński, wschodni i zachodni. Zagrożeni przez niszczenie siedlisk lasowych i polowania na nie jako zwierzęta domowe. W naturze żyją 12–20 lat, w niewoli tylko 2–5 lat.
Cecha fizyczne
Tarsjusze należą do najmniejszych primatów – wielkość dłoni dorosłego mężczyzny. Przy urodzeniu ważą 110–140 g. Szare futro, długie ogony większościowo łysy z kęsem włosów na końcu. Ogon służy do balansowania. Ogromne oczy szeroko otwarte, środkowy palec znacznie dłuższy od pozostałych.
Nocne rytuały
Gniazdą w korzeniach roślin, dołkach pni lub dziurach w koronach drzew. Najaktywniejsze w nocy. Polują na karaluchy, szarańcze, inne owady, czasem nietoperze, ptaki, gady. W niewoli dieta: ryby i krewetki.
Komunikacja
Kilka typów dźwięków. Najgłośniejszy: pojedynczy, przebijający dźwięk. W grupie: cwierkanie. Samice mają unikalne cwierkanie w okresie płodności. Wokalizują się przy zabawie, przytulaniu, czesaniu, oznaczaniu zapachem.
Rozmnażanie
Gotowe do parzenia po 2 latach. Sezon całoroczny, po ok. 6 mies. ciąża jedno młode. Samica jedyna opiekunka. Matka niesie w pysku lub trzyma na brzuchu. Karmienie piersią 2 mies., w pełni ruchome po ok. miesiącu.