Różnica między szczepionką FVRCP zabytą a żywą osłabioną

Koty potrzebują szeregu szczepionek chroniących przed groźnymi chorobami zaraźliwymi. FVRCP to zalecana szczepionka wieloskładnikowa chroniąca przed trzema powsznymi chorobami kotów. Akronim: felina wirusowe rynotracheitis (FVR), kalicivirus (C), panleukopenia (P). Dostępna w wersji zabitej i żywej osłabionej – ważne różnice.

Definicje

Szczepionka zabita – zawiera zabite wirusy. Tworzą odpowiedź immunologiczną bez ryzyka choroby. Szczepionka żywa osłabiona – zawiera żywe wirusy zmodyfikowane by wywoływać łagodne formy chorób. Powoduje wytwarzanie przeciwciał dających odporność na te trzy choroby.

Rozważania

Żywa osłabiona – szybka odpowiedź immunologiczna w 48h po 1. dawce. Ważne dla kociąt/nowych kotów wymagających serii szczepień i domów często przyjmujących nowe, nieszczepione koty. Ochrona szybka i pewna. Ale większe ryzyko niż wersja zabita.

Zabita – może wymagać 2 dawek w 2 tygodnie by wygenerować odporność.

Czynniki ryzyka

Zabita – bezpieczna dla ciążących/laktujących samic, mniej niebezpieczna dla chorych, słabych, starszych kotów. ZERO szans na wywołanie choroby. Żywa osłabiona – zazwyczaj łagodne przebiegi, ale ZAWSZE ryzyko poważniejszej choroby. Wirusy są wydzielane (shedding) – mogą zainfekować nieszczepione koty. Ale nie zawiera adiuwantów (wzmocniaczy odporności) jak wersje zabite – te mogą dawać inne skutki uboczne.

Skutki uboczne

Zabita – adiuwanty (chemikalie potrzebne do produkcji przeciwciał przy martwych wirusach) -> podrażnienie, ból, obrzęk w miejscu wstrzyknięcia. Rzadko: nowotwór lub paraliż w miejscu zastrzyku. Żywa osłabiona – zazwyczaj tylko: łzawienie, lekki kaszel, sporadyczne kichanie.