Oba – gepard i leopard – to groźne drapieżniki, zdolne używać potężnych mięśni i sprytu, by zrzucić dużą zwierzynę. Wielu ludzi je myli, bo na pierwszy rzut oka wyglądają podobnie. Przy dokładniejszym przyjrzeniu widać jednak kilka wyraźnych różnic.
Rodzaj
Leopard (Panthera pardus) należy do rodzaju Panthera, który obejmuje „wielkie koty”. Lwy, tygrysy i leopardy należą do tego rodzaju. Gepard (Acinonyx jubatus) genetycznie różni się od wielkich kotów i należy do własnego rodzaju.
Rozmiar
Leopard jest większy od geparda. Samiec leoparda waży 30–90 kg, ma 79 cm wysokości w kłębie i dorasta do ponad 1,8 metra od nosa do ogona. Mimo że leopard jest najmniejszy w rodzaju Panthera, ma niezwykle silne mięśnie pleców, co pozwala mu spinać się na drzewa z zręcznością.
Gepardy są wyraźnie mniejsze: samiec waży 34–66 kg, ma ok. 66 cm wysokości i dorasta do ok. 1,2 metra od nosa do ogona. Ze względu na mniejszy rozmiar gepardy słyną z biegowych zdolności. Gepard osiąga 100 km/h w mniej niż 3 sekundy.
Kolorystyka
Większość leopardów ma sierść pokrytą rożetami od nosa do ogona. To różopodobne wzory z czarną obwódką i ciemnobrązowym wnętrzem. Gepardy nie mają rożet, tylko duże czarne kropki. Gepardy mają też grubą, wyraźną linię biegającą od oczu do linii szczęki, zwaną „ślzą”.
Podgatunki
Leopardy mają wiele podgatunków rozmieszczonych od Afryki po Azję Wschodnią: azjatycki, afrykański, arabski, indochiński. Gepardy nie mają prawdziwych podgatunków. W epoce lodowcowej populacja geparda przeszła wchlanianie genów, co dało tylko jeden dominujący wariant genetyczny. Niektórzy naukowcy donosili o nowych gatunkach, np. „gepardzie królewskim”, który okazał się nosić recesywny gen dający grzywę i rozety.