Jeśli mieszkasz w południowo-wschodnich Stanach USA, prawdopodobnie widziałeś je wokół domu lub w ogrodzie. Jaszczurki z czarnymi ciałami i elektrycznie niebieskimi ogonami. Są one w dużej mierze niegroźne dla ludzi, choć ugryzą, jeśli spróbujesz je złapać, ale nie są bezpieczne dla zwierząt domowych.
Jaszczurki z niebieskim ogonem
„Jaszczurka z niebieskim ogonem” to potoczna nazwa dla kilku gatunków jaszczurek z rodziny skinków, najczęściej piątolistnego skinka (Plestiodon fasciatus) lub południowo-wschodniego skinka. W młodości mają jaskrawo niebieski ogon, który przyciąga uwagę drapieżników od vitalnych części ciała. Jaszczurki mogą przeżyć utratę ogona i powoli odrastają nowy.
Zwierzęta domowe a skinki
Koty i niektóre psy gonią wszystko, co się rusza. Ich wzrok jest nastawiony na rozpoznawanie i podążanie za ruchem, a gdy skinek przelatuje, widzą napis „obiad”. Jako mechanizm obrony skinek odrywa ogon, by uciec, ale czy to kolejna linia obrony, czy dziwny skutek uboczny – zjedzone ogony wywołują objawy choroby wątrobowo-uchowej (Peripheral Vestibular Disease, PVD).
Choroba wątrobowo-uchowa (PVD)
PVD dziwnie się ma do kotów i psów. Występuje u obu, choć najczęściej dotyka starszych psów lub młodych do średniego wieku kotów. Powstaje idiopatycznie (przyczyna nieznana) i wpływa na poczucie równowagi i koordynację. Uważa się, że dotyczy obwodowego układu wątrobowego w uchu wewnętrznym, ale nie ma pewności. Jednak w południowo-wschodnich USA niektóre przypadki „idiopatycznego” PVD zostały powiązane z połykaniem jaskrawych niebieskich ogonów skinków.
Objawy PVD
Nawet jeśli nie złapiesz zwierzaka na gryzieniu ogona, objawy PVD łatwo zauważyć. Zwierzęta mogą przechylać głowę w jedną stronę, toczyć się po podłodze, tracić zwinność i koordynację, a ich oczy mogą drgać z boku na bok. Mogą też siedzieć w jednym miejscu, bo nie są pewne swoich ruchów i wydają się niestabilne. Słuch nie jest uszkodzony, a nawet przy prawdziwym idiopatycznym PVD objawy nie są trwałe.
Wyzdrowienie
Objawy mogą przerażać, ale zwierzęta z PVD zaczynają zauważalnie poprawiać się już po dwóch-trzech dniach, nawet bez leczenia, choć pełna sprawność może wrócić po kilku tygodniach. Zazwyczaj nie ma trwałych skutków, zdarzają się jednak przypadki epizodycznej ataksji (przypadki niezgrabności) przy skakaniu, a niektóre zwierzęta zachowują łagodne, ale trwałe przechylenie głowy. Jeśli zwierzę zacznie wykazować te znaki, koniecznie udaj się do weterynarza.