Historia pumy wschodniej
Puma ma kilka podgatunków, jeden z nich to puma wschodnia. Kiedyś zamieszkiwała całe Stany Zjednoczone i Kanadę. Żyła w każdym lesie i nie miała naturalnych wrogów. Była niezwykle zwinna i zręcznie zjadała duże ofiary. W 1973 r. US Fish and Wildlife Service wpisało ją na listę gatunków zagrożonych.
Przyczyny zagłady
Wydrażnianie lasów
-
Ekspansja ludzka – budowa domów, centrów handlowych, dróg i wycinka lasów – to kolejny powód wyginięcia. Zbudowanie na terytorium pum wypchało je na skraje lasów, z gór na tereny ludzkie. Źródła pożywienia stały się rzadkie, koty zgładzały. Niektóre zbliżyły się do ludzi i zostały zestrzalone.
Polowanie
-
Polowanie przez ludzi również przyczyniło się do wyginięcia. Pumy polowano od początku XX w. na futro, mięso i sport. Puma to wciąż polowana „duża gra” na zachodzie USA. Rząd ustala limity Abschussów. Niestety puma wschodnia i puma zachodnia są podobne kolorystyczno – rudobrunatne futro z białą klatką piersiową vs bławatno-brunatne z rumieniącym się grzbietem. Z powodu drobnych różnic pumy wschodnie bywały mylone z zachodnimi i strzelane. Dziś rząd ma podręczniki i szkolenia identyfikacyjne, by tego unikać.
Długość życia i tempo rozmnażania
-
Puma wschodnia żyje ok. 8 lat. Samice rodzą co 2–3 lata, 2–3 młode. Przy tak krótkim życiu i niskiej natalności populacja nie mogła się utrzymać. Łącznie z polowaniem i ekspansją ludzką puma wschodnia po prostu nie nadążyła.
Oficjalne wyginiecie
-
1 marca 2011 r. US Fish and Wildlife Service ogłosiło oficjalne wyginiecie pumy wschodniej. Uważa się, że wyginęła w latach 30. XX w., ale donoszono o obserwacjach. Choć nie udowodniono, że to pumy wschodnie, a nie zachodnie, gatunek pozostał na liście zagrożonych do marca 2011 r.