Zwierzęta krwiochłodne, zwane też ektotermami lub poikilotermami, nie potrafią regulować temperatury ciała wewnętrznie. Zamiast tego polegają na zewnętrznych źródłach ciepła, takich jak promieniowanie słoneczne czy ciepła woda. W efekcie ich temperatura ciała wzrasta i spada wraz ze środowiskiem.
Na przykład jaszczurka soniąca się w upalny dzień może osiągnąć temperaturę ciała 35°C, podczas gdy ta sama jaszczurka w nocy może schłodzić się do 15°C. Dlatego zwierzęta krwiochłodne są zazwyczaj najaktywniejsze w najcieplejsze porach dnia. Gdy temperatura spada, stają się nieporadne lub wpoczywają w stan spoczynku.
Niektóre gatunki wykształciły adaptacje pomagające zarządzać temperaturą. Niektóre jaszczurki pustynne potrafią zmieniać kolor skóry, by odbijić lub wchłonąć promienie słoneczne, podczas gdy żółwie i węże przemieszczają się między cieplepszymi i chłodniejszymi miejscami, by utrzymać preferowaną temperaturę ciała.