Cecha fizyczne alaskijskiego huskiego (Alaskan Husky)

Cecha sierści

Sierść krótka do średniej, mniej gęsta niż u huskiego syberyjskiego. Krótsza, rzadsza -> lepsza termoregulacja (wygodniejsza przy wyścigach sań). Rzadkie kąpiele – sierść samoczyszcząca (jak u huskiego syberyjskiego/malamutu). Linienie wiosną, ale mniejsze kępy włosów w domu.

Cecha twarzy

Alaskan husky to typ, nie rasa – hodowany pod wyścigi, zimę, ciężką pracę. Wygląd zależy od linii hodowli. Może mieć lodowato niebieskie oczy huskiego, uszy stojące lub wiszące. Kolorystka jednolita lub wzory huskiego. Hodowcy nie dbają o wygląd wystawowy – priorytet: pies roboczy.

Zdrowie i dobrostan

Hodowane pod siłę, wytrzymałość, szybkość. Wymagają mnóstwa ruchu, niezalecane jako psy domowe. Skaczą 1,8 m – przeskakują ogrodzenia. Kopią, by uciec na polowanie. Instynkt łowiecki -> agresja wobec mniejszych zwierząt (mniejsze psy). Brak czystej rasy -> mniej wad genetycznych i chorób rasowych.

Wokalizacja

Niezłomna chęć wydawania dźwięków. Wyją, zwłaszcza komunikując z innymi psami (stado). Głośne wycie -> niezalecane w mieście.