Cechy buldoga francuskiego – wygląd, środowisko, zdrowie, trening

Pochodzenie

Buldog francuski (Frenchie) – korzenie w buldogu angielskim. 1800 r. angielscy hodowcy: mniejsze psy towarzyszące, łagodne. Miniaturowy/toy buldogi – towarzysze rzemieślników, zabrali do Francji. Francuzi upiększyli wygląd. Dziś: towarzyski pies o łagodnym temperamentie.

Wygląd

9–12 kg (AKC wystawy: max 12,7 kg). Kompaktowy, ciężkie kości, bardzo krótki nos, płaska twarz. Sierść krótka, delikatna, gładka. Kolory/wzory: bryndza, fawn, pied. Bryndza: blisko czarnej sierści z pasmami jasnymi. Fawn: cynamon, mahoń, krem – może mieć czarną twarz. Pied: biały z platamami bryndzy/fawn.

Środowisko

Wysoce adaptacyjni: wieś, przedmieścia, mieszkania w mieście. Nie nadpobudliwi, nie wysokowymagający. Umiarkowana aktywność – krótkie spacery co 1–2 dni. Jeśli wychowasz z kotem – większa szansa na dogadanie. W stadzie psów – Frenchie chce być „alpha”. Z dziećmi – ok, ale <2 lat za młode do zabaw.

Zdrowie

Przy dobrej hodowli – zdrowi, nie więcej problemów niż inne rasy. Ryzyko: astma, plecy, biodra, kolana. Ważny: weterynarz znający rasę, roczne wizyty. EKSTREMALNIE WRAŻLIWI NA GORĄCO – organizm przegrzewa się. Nie zostawiaj na zewnątrz w upalne, wilgotne dni. Klimatyzacja/ventylatory, stała woda.

Treningowalność

Trudne uczynienie – uparty. Nie szybcy w nauce. Od razu po zdobyciu szczeniaka – zacznij. Zdecyduj: zewnątrz czy matka w domu. Konsekwencja = szybsza nauka. Do 4–5 mc poprawa umiejętności.