„Są bardziej siłą natury niż tylko zwierzęciem.” Tak kończy się oryginalny standard rasy dogo argentino, wyhodowana w latach 20. w Argentynie przez dr. Antonio Nores Martineza. Dr. Martinez wyhodował rasę z 10 różnych ras, w tym z wyginącego cordowskiego psa bojowego. Podczas gdy twórcy wielu ras trzymają swoje fundamenty w sekrecie, dr. Martinez i jego brat Augustin pilnowali notatek i pisali o swoich staraniach, więc historia tego psa jest doskonale znana.
Cecha fizyczne: Standard rasy
Dogo argentino to duży, muskularny pies z krótką białą sierścią. Choć pigmentacja skóry może przelśniać przez sierść w niektórych miejscach, pies nie powinien mieć plamistej sierści. Czarny znak na głowie jest dozwolony, ale preferowany jest pies w pełni biały. Dogo ma mocną czaszkę i pysk oraz ogólnie zbalansowaną sylwetkę. Uszy są kupowane zgodnie z oryginalnym standardem, ale właściciele mogą teraz wystawiać swoje dogo z naturalnymi uszkami wiszącymi. Wygląd jest silny, pewny siebie i odważny. Suyki są nieco mniejsze i mają kobiecą postać bez utraty siły i balansu rasy. Wysokość w kłębie powinna wynosić od 59,5 do 68,5 cm.
Charakterystyka behawioralna
Prawdziwy dogo potrafi polować na dużą zwierzynę, taką jak dziki i pumy, z feroctwią i wytrwałością. Może jednak delikatnie bawić się z dziećmi, tolerując wiele dociek. Lubi ludzi i jest przyjazny, choć ostrożny wobec obcych. Dogo ma błędną w USA opinię o nadmiernej agresji wobec innych zwierząt i ludzi. Dr. Martinez wyhodował rasę w nadziei ustabilizowania temperamentu cordowskiego psa bojowego, który był tak agresywny wobec psów, że nie mógł polować w stada. Dogo jest inteligentny, lojalny i miłujący, ale dominujący i musi być dobrze socjalizowany i wytresowany jako szczeniak. To nie pies dla osobliwości, która nie pewnie prowadzi psa.
Charakterystyka zdrowotna
Dogo ma stosunkowo mało znanych wrodzonych problemów zdrowotnych. Wrodzona głuchota, występująca u wszystkich białych psów, występuje u dogo w około 10% psów urodzonych głuchych na jedno lub oba ucha. Psy z głuchotą nie powinny być hodowane. Inny problem związany z pigmentacją to ropnica czerwonkowata. Każda rasa może ją mieć, ale psy białe są szczególnie narażone. U dobrze opiekuwanych dogo jest to rzadsze. Dogo mogą też mieć dysplazję stawu biodrowego, wspólną dla większości dużych ras.
Kwestie do rozważenia
Przyszli właściciele dogo muszą być szczególnie ostrożni co do hodowcy, od którego kupują psa. Ze względu na reputację agresji i silne podobieństwo do amerykańskiego pita bulla, niektórzy próbują hodować na silniejsze skłonności agresywne lub do walk psów. Dobry hodowca powinien być członkiem w dobrym stanie klubu Dogo Argentino Club of America, spełniającym wszystkie wymogi klubu. Klub wymaga, by wszystkie szczeniaki dogo były sprzedawane z certyfikatem weterynaryjnym potwierdzającym, że szczeniak słyszy na każdym uchu. Brak takiego certyfikatu to pewny znak złego hodowcy.