Choć historia Chihuahua jest nieznana, ogólnie uważa się, że rasa pochodzi z Meksyku ok. IX wieku. Pierwszy Chihuahua wystawiony przez AKC w 1890 r., zarejestrowany w 1903 r.; standard rasy ustalono dopiero 20 lat później. W 1952 r. rasa podzielono na wariant długowłosowy i gładkowłosowy, a nowoczesny standard wszedł w życie.
Typ „Jeleni” (Deer Type)
Chihuahua były bardzo popularne w latach 50., a preferowanym budową był typ „jeleni”. Cechuje się on sierścią w kolorze jelenim, dłuższymi nogami i pyskami, większymi uszami i szeroko ustawionymi oczami, dając psu wygląd małego jelenia. Te cechy nie są już cenione, a typ jeleni nie spełnia obecnego standardu rasy. Mimo to niektórzy hodowcy wciąż otrzymują prośby o ten typ psa.
Głowa „Jabłkowa” (Apple Head)
Okrągła, kopułowa głowa Chihuahua myśli, że pochodzi od psa z Malty, który miał miękkie miejsce na szczyt czaszki, gdzie kości nie spotykały się. Nazywa się to molerą. To miejsce znajduje się u Chihuahua jabłkowe. Kości zazwyczaj zraszają się do 3. roku życia, choć niektóre molery zostają. Głowa jabłkowa, z krótszymi nogami i pysku, stała się podstawą nowoczesnego standardu, zastępując dłuższy kształt głowy jeleni.
Chihuahua Teacup (Herbatnikowe)
W okresie popularności Chihuahua w latach 50., dechę robili najmniejsze psy i podejmowano próby hodowli na mały rozmiar. Choć rasa nie jest kategoryzowana według wielkości, a standard określa idealną wagę na 1,8–2,7 kg (4–6 lbs), drobne psy powstawały z krzyżówek najmniejszych rodziców. Te psy często miały rozległe problemy zdrowotne, a klub Chihuahua publicznie potępia terminy związane z rozmiarem opisujące te psy.
Temperament
Hodowcy Chihuahua zrobili ogromne postępy w ciągu 50 lat w poprawie typu i temperamentu rasy. Psy z lat 50. były znane z jarzmego usposobienia. Dziś są doskonałymi psami strażniczymi, gotowymi do obrony siebie lub właścicieli. Są też bardziej eleganckie, z zaokrągloną głową, mniejszymi uszami i dużymi oczami ustawionymi daleko do przodu. Nogi są krótsze w proporcji do ciała, dając psu zbalansowany, symetryczny wygląd.
Hodowla na lepsze zdrowie
Od lat 50. dobry hodowcy pracują nad poprawą zdrowia i eliminacją chorób, które tradycyjnie dotykały tych miniaturowych psów. Należą do nich: wywrotki kolanowe (luxating patellae), infekcje oczu przez wystające oczy, zaburzenia padaczkowe, hipoglikemia. Są też narażone na choroby serca i oddechowe, ale dzięki przestrzeganiu standardu i wykluczaniu psów z wadami genetycznymi, ogólny wygląd i jakość rasy poprawiły się.