Urok labradorów retrieverów rozciąga się na kontynenty i typy właścicieli. Popularni w Wielkiej Brytanii, USA i Kanadzie, labradorzy to zazwyczaj doskonałe psy towarzyszące, sportowe i psy służbowe, dzięki przyjaznemu temperamentowi i łatwości w treningu. Jedną z umiejętności rasy jest aportowanie, co uzasadnia drugą część ich nazwy.
Historia
Według Labrador Club of Canada (LCC), wczesne psy tworzące rasę mogły pochodzić od małych psów pozostawionych na wyspie Nowa Fundlandia przez europejskie statki. Te psy rozwinęły się w linie robocze – aportowały ofiarę z wody dla rybaków, zbierały zwierzynę podczas polowań i ciągnęły drewno, mówi LCC.
Geografia
Rasa rozwinęła się na Nowej Fundlandii, a nie w regionie Labrador na kontynencie. Kanadyjska prowincja Nowa Fundlandia i Labrador obejmuje wyspę Nowa Fundlandia na wschodzie Kanady w Zatoce św. Wawrzyńca. Według American Kennel Club (AKC), podatki od psów i przepisy kwarantanny spowodowały wygaszenie rasy na Nowej Fundlandii.
Osobna rasa
Psy sprowadzone z Nowej Fundlandii do Anglii stały się fundamentem rasy labrador retriever. The Kennel Club w Anglii uznał rasę w 1903 roku, Kanada dała osobne uznanie rasy w 1908, a AKC przyjął rasę w 1917. Według AKC, popułacja labradorów w Ameryce obejmuje sprowadzone brytyjskie psy.
Ciekawostka
Inna rasa, nowofundlandczyk, również wywodzi się z wyspy Nowa Fundlandia. Labradorzy zazwyczaj ważą od 25 do 34 kg, czyli tylko połowę średniej wagi nowofundlandczyków (45–68 kg).