Wszystko o dalmatynach

Film "101 Dalmatynów" sprawił, że ta charakterystycznie plamista rasa stała się natychmiast rozpoznawalna, choć nie należy do najczęstszych w USA. Dalmatyny mogą być energiczne, wymagające psy z kilkoma specyficznymi cechami, o których przyszli właściciele powinni wiedzieć.

Historia

Grawirowania i papirusy z Egiptu: duże plamiste psy biegające przy wozach. Wiktoriana Anglia: wytrzymałość i wygląd → popularne u arystokracji jako towarzysze wozów konnych. Wyczulony węch i instynkt myśliwski → cenne jako psy na szczury – stąd sława jako psy strażackie. Przechowywane w strażnicach na kontrolę szkodników, towarzyszyły wozom strażackim. Dalmatyny mają naturalną afinitę do koni – jedyna rasa dzisiaj uważana za prawdziwego "coach doga". Rasa wyhodowana i udoskonalona w Jugosławii, sprowadzona do USA w połowie XIX w., uznana przez AKC 1888 r.

Identyfikacja

Pierwszą cechą: charakterystyczna czarna lub brązowa plamista biała sierść. Duży, atletyczny pies: 48–58,5 cm (19–23 cale) w kłębie. W przeciwieństwie do innych plamistych psów – nie tylko sierść plamista, ale też skóra pod spodem. Krótka, gładka sierść, opadające uszy. Oczy zazwyczaj ciemnobrązowe, niektórze niebieskie. Wrażenie: duży, śliski, elegancki pies z przyjaznym, inteligentnym dyspozycją. AKC kategoryzuje w grupie nonsporting. Szczegółowy standard AKC – link w Zasobach.

Funkcja

Wczesne potomstwa: polowanie, aportowanie, strażnictwo. Węch → tropienie, poszukiwawczo-ratownictwo. Kontrola szkodników + towarzyszenie wozom strażackim/konnym = ikoniczna tożsamość psy strażackiej. Strażnicy obozów żołnierzy USA w obu wojnach światowych i Wietnamie. Dziś: sporty psie – tropienie, agility.

Rozważania

Bardzo wysoka energia, atletyczne – dużo ruchu by były spokojne i szczęśliwe. Dziedzictwo strażnika → wokalne, szczekają na nieznane dźwięki. Nie idealne do apartamentu, chyba że właściciel poświęci czas na ruch. Przyjacielskie, społeczne, inteligentne, ale czasem trudniejsze w treningu. Najlepiej reagują na pozytywne wzmocnienie – surowy trening = nerwowy pies, potencjalny fear-biter. Pielęgnacja minimalna, ale krótka sierść i tak linieje – ubrania/meble pokryte białymi włosami. Wysoka aktywność = dobry match dla aktywnych właścicieli (wspinaczka, rower, bieganie).

Ostrzeżenie: Zdrowie

Kilka schorzeń u wielu dalmatynów. ~25% szczeniąt urodzonych częściowo lub całkowicie głuchych. Typowe u przede wszystkim białych psów. Głuchy pies = doskonały pupil, świetnie się adaptuje. Białe psy często alergie skórne – częste u dalmatynów. Unikalny układ moczowy: zamiast mocznika – kwas moczowy. Podatność na kamienie pęcherza i nerek.

Profilaktyka

Specjalna dieta niskopurynowa by zapobiec kamieniom moczowym. Rozmów z weterynarzem/hodowcą o odpowiedniej diecie – kilka typów dostępnych.
Objawy alergii skórnych minimalizuje dieta bogata w omega-3, szampon na receptę, kontrola pchł.
Głuche psy do treningu/zarzadzania jak słyszące. Link w Zasoby – porady posiadania głuchego psa.