Shih Tzu – od cesarskiego dworu do Twojego domu
Rasa Shih Tzu zyskała sławę, gdy stała się ulubioncą cesarskiej cesarzowej Tzu Hsi w połowie/późnych latach 1800. Po jej śmierci psy prawie wyginęły – poprzednik kazał je zabić. Rasa przeżyła, bo cesarzowa dała szczeniaki ludziom w hrabstwie. W USA uznana jako rasa w 1969 r.
Życie z Shih Tzu
-
1. Szczekanie w bloku
Może być problemem. Średni shih tzu szczeka tylko przy ekscytacji lub gdy ktoś wejdzie na posesję.
-
2. Ruch – klucz do zdrowia
Mimo małego rozmiaru hodowlane jako psy pasterskie – dużo energii. Przygotuj się na długie spacery kilka razy w tygodniu.
-
3. Dzieci i zazdrość
Nie bierz shih tzu, jeśli masz/planujesz małe dzieci. Choć dobrzy z dziećmi, zazdroszczą. Zazwyczaj nieagresywni – zazdrość = surdut. Bardzo wrażliwi mogą zdepresjonować, przestać jeść przy nowym niemowlęciu. Jeśli masz psa i dziecko – codziennie poświęć czas na zabawę i zapewnienie, że wciąż cennym członkiem rodziny.
Pielęgnacja
-
4. Czesanie – codzienny rytuał
Shih tzu mają mnóstwo włosów. Większość właścicieli spędza min. 1h/dzień na czesaniu.
-
5. Strzyżenie – puppy clip
Jeśli nie wystawiasz – nie musisz trzymać długiej sierści. Fryzjer piesi, strzyżenie „puppy clip”. Pies chłodniejszy, wygodniejszy, mniej czesania.
-
6. Higiena uszu
Ciepła, wilgotna gąbek, min. 1x tydzień – usuń brud i wosk, zapobiegaj infekcjom.
Trening
-
7. Kursy posłuszeństwa ASAP
Nie martw się wiekiem – nigdy za wcześnie na naukę dobrych manier.
-
8. Przypnij pasy woli
Bardzo inteligentni, ale uparci. Na początku przyjmują postawę „ja tu rządzę”.
-
9. Konsekwencja
Największy wróg treningu – niespójność właściciela w komendach, nagrodach, realizacji.