Choroba Cushinga (hiperadrenokortycyzm) dotyczy głównie psów powyżej 6 roku życia. Cechuje się nadprodukcją kortyzolu w przyśadkach nadnerczy. Choroba rozwija się powoli, piesi długo mogą nie wydawać się poważnie chorych. Właściciele myślą, to starzenie. W zaawansowanym stadium objawy są oczywiste i poważne.
Opadanie brzucha
Choroba Cushinga powoduje opadnięty brzuch – ciało przemieszcza zapasy tłuszczu do brzucha. Utrata siły mięśni (myłona ze słabością wiekową) osłabia podporę brzucha. Pies wygląda na puchnięty, nawet jeśli nie jest gruby.
Wypadanie futra
Pocienienie skóry to częsty objaw. Skóra staje się cienka, naczynia widoczne, łatwo sinieje, wypada futer. Według Washington State University, łysienie dotyczy głównie tułowia, nie łap ani głowę.
Nadmierne wydalanie
Psy piją i jedzą więcej – więcej odchodów. Ponad 85% psów z Cushingiem pije 2–10 razy więcej, ok. 80% ma wzmożony apetyt. Pies może „zapomnieć” wyuczenie do wychodzenia – pęcherz i jelita napełniają się szybciej. Prosi o wyjście w nocy. Problem nasila się w czasie.
Problemy z oddychaniem
Rzadziej: zakrzepy w płucach. Pies dusznie, słabnie, gwałtownie pogarsza się oddech. To poważny objaw – natychmiast do weterynarza.